Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Book Review: "Throne of Glass - Crown of Midnight" (Βιβλίο 2ο από 6) της Sarah J. Maas



Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

"A line that should never be crossed is about to be breached.

It puts this entire castle in jeopardy—and the life of your friend."

From the throne of glass rules a king with a fist of iron and a soul as black as pitch. Assassin Celaena Sardothien won a brutal contest to become his Champion. Yet Celaena is far from loyal to the crown. She hides her secret vigilantly; she knows that the man she serves is bent on evil.

Keeping up the deadly charade becomes increasingly difficult when Celaena realizes she is not the only one seeking justice. As she tries to untangle the mysteries buried deep within the glass castle, her closest relationships suffer. It seems no one is above questioning her allegiances—not the Crown Prince Dorian; not Chaol, the Captain of the Guard; not even her best friend, Nehemia, a foreign princess with a rebel heart.

Then one terrible night, the secrets they have all been keeping lead to an unspeakable tragedy. As Celaena's world shatters, she will be forced to give up the very thing most precious to her and decide once and for all where her true loyalties lie... and whom she is ultimately willing to fight for.



Λίγα λόγια από εμένα:

  Μπορεί η ιστορία μας να μας άφησε με την πανέμορφη, εκπαιδευμένη δολοφόνο Celaena Sardothien να ανεβαίνει δίπλα στον βασιλιά ως Νικήτρια, νικώντας τους πάντες στο πέρασμα της, αλλά σίγουρα αυτό δεν είναι το τέλος του επικού ταξιδιού. Η Celaena μπορεί να μην είναι ελεύθερη από τον βασιλιά αλλά είναι μονάχα για ένα πράγμα σίγουρη, και αυτό είναι ότι δεν είναι πιστή στο στέμμα και σε κανέναν άλλον παρά στον εαυτό της. Κρύβει τα μυστικά της όχι μονάχα από όλους όσους είναι γύρω της, αλλά και από τον ίδιο της τον εαυτό επειδή είναι τόσο μεγάλα και τόσο σπουδαία που θα δώσουν μια χαριστική βολή, που ούτε η ίδια είναι σίγουρη αν είναι έτοιμη να αντέξει. Ο καιρός των αποκαλύψεων έφτασε και οι αλήθειες που ήταν κριμένες επί χρόνια στο σκοτάδι έρχονται στο φως. Καλωσορίστε και πάλι την μαγεία και μια περιπέτεια χωρίς προηγούμενο.



Προσωπική γνώμη:

 Έχοντας πλέον διαβάσει πάρα πολλά βιβλία φαντασίας και περιπέτειας, κάτι για το οποίο είμαι πολύ περήφανη γιατί έτσι έχω αποκτήσει μια ποιο βαθιά γνώση επί του θέματος, σπάνια ένα βιβλίο ή μια σειρά έχει αυτό το κάτι που πραγματικά με εντυπωσιάζει και με κάνει να αγαπήσω με όλο μου το είναι αυτό που διαβάζω. Τα βιβλία της Sarah J. Maas όμως, έχω την τιμή να σας εκμυστηρευτώ πως είναι απλά εκπληκτικά. Από την πρώτη της κι όλας σελίδα στο "Crown of Midnight", το δεύτερο novel της επικής εξαλογίας "Throne of Glass", ήξερα πως θα λάτρευα αυτό το βιβλίο. Και δεν έπεσα καθόλου έξω.


  Η γραφή της Sarah J. Maas είναι εκπληκτική. Σε κάνει να θες να ρουφήξεις κάθε λέξη που είναι τυπωμένη στο χαρτί και να μπεις σε αυτόν τον εκπληκτικό κόσμο που έχει δημιουργήσει με τόση μαεστρία και ταλέντο. Όλες οι σκηνές τις περιέγραφε με τόση ακρίβεια και λεπτομέρεια σε έκαναν να νιώθεις λες και ζεις μαζί με τους χαρακτήρες όλες αυτές τις τρομερές περιπέτειες που μόνο θα μπορούσες να φανταστείς. Μάλιστα, το ότι το γράψιμο της έγινε τόσο ποιο σκοτεινό, έμμεσο και έντονο, ήταν ένας από τους κυριότερους λόγους για τους οποίους αυτό το βιβλίο ήταν χίλιες φορές καλύτερο από το πρώτο, παρόλο που το "Throne of Glass" έφτανε είδη σχεδόν την τελειότητα.


  Όσο για τους χαρακτήρες, δεν μπορώ να παρά να σας πω πως όλοι τους έχουν κερδίσει και επίσημα, όχι μονάχα την εκτίμηση μου αλλά και μια θέση στην καρδιά μου. Κατά πρώτον, η Celaena Sardothien είναι κάτι σαν την υπέρτατη πρωταγωνίστρια. Είναι εξαιρετική με ότι και αν καταπιάνεται αλλά ταυτόχρονα απομυθοποιεί τον εαυτό της επειδή κάνει λάθη, μικρά ή μεγάλα, και ξέρει πως είναι φυσιολογικό. Και ας το παραδεχτούμε όλοι, της αξίζει η φυσιολογική ζωή που δεν είχε ποτέ μιας και είναι ο ορισμός της κακοτυχίας σε ένα υπερτέλειο δοχείο. Η Celaena είναι μια από τις ποιο ενδιαφέρουσες χαρακτήρες που έχω διαβάσει ποτέ και όχι γιατί είναι τέλεια αλλά επειδή έχει μια συνεχής εξέλιξη. Δεν είναι πλέον μονάχα μια επαγγελματίας δολοφόνος. Είναι πολλά παραπάνω, κάτι που και η ίδια αρχίζει να το συνειδητοποιεί.


  Το τέλος τους βιβλίου ήταν σαν μια βόμβα που ήρθε από το πουθενά. Το ένιωθα πως η μεγάλη αποκάλυψη θα γινόταν την τελευταία στιγμή και ήξερα είδη μέσα μου πως η κατάληξη των ηρώων μας σε αυτό το βιβλίο θα ήταν αυτή αλλά και πάλι ήταν το κάτι άλλο. Η Sarah τα έδεσε όλα τόσο υπέροχα που το αποτέλεσμα δεν μπορούσε να βγει κάτι άλλο πέρα από μοναδικό. Ελπίζω να σας άρεσε η κριτική μου και εύχομαι να σας έπεισα να δώσετε σε αυτήν την σειρά μια ευκαιρία. Όσοι έχετε διαβάσει αυτό το βιβλίο, ποια είναι η δική σας άποψη σχετικά με όσα ανέφερα; Ανυπομονώ για όλα σας τα σχόλια.


Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Book Review: "Magnus Chase and the Gods of Asgard: The Sword of Summer - Ο Μάγκνους Τσέις και οι Ασγκαρντιανοί Θεοί: Το Σπαθί του Καλοκαιριού" (Βιβλίο 1ο απο 3α) του Rick Riordan



Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Magnus Chase has always been a troubled kid. Since his mother’s mysterious death, he’s lived alone on the streets of Boston, surviving by his wits, keeping one step ahead of the police and the truant officers

One day, he’s tracked down by a man he’s never met—a man his mother claimed was dangerous. The man tells him an impossible secret: Magnus is the son of a Norse god.

The Viking myths are true. The gods of Asgard are preparing for war. Trolls, giants and worse monsters are stirring for doomsday. To prevent Ragnarok, Magnus must search the Nine Worlds for a weapon that has been lost for thousands of years.

When an attack by fire giants forces him to choose between his own safety and the lives of hundreds of innocents, Magnus makes a fatal decision.

Sometimes, the only way to start a new life is to die...



Λίγα λόγια από εμένα:

  Ο Μάγκνους Τσέις είναι ένας 16άχρονος έφηβος που ζει ως άστεγος τα τελευταία δύο χρόνια. Ύστερα που πέθανε η μητέρα του, η ζωή του πήρε περίεργη τροπή. Ζώντας μόνος του στους δρόμους, ανακάλυψε πως το κρύο και η ζέστη δεν μπορούσαν να τον επηρεάσουν και έμαθε πως να επιβιώνει. Όλα αυτά όμως θα αλλάξουν όταν στα δέκατα έκτα του γενέθλια, άνθρωποι από το παρελθόν του αρχίζουν να τον αναζητούν για να τον βοηθήσουν ενώ άλλοι τον κυνηγούν για να τον σκοτώσουν πριν γίνει επικίνδυνος και μάθει το ποιος είναι στα αλήθεια. Στην περίπτωση του όμως για εκπληρώσει το πεπρωμένο του, πρέπει πρώτα να πεθάνει. Το νέο βιβλίο του ασυναγώνιστου συγγραφέα Rick Riordan έφτασε για να μας καθηλώσει για άλλη μια φορά, με μία νέα σειρά.



Προσωπική γνώμη:

  Έχοντας αγαπήσει την τριλογία "Τα Χρονικά των Κέιν", λατρέψει την πενταλογία "The Heroes of Olupnus - Οι Ήρωες του Ολύμπου" και ερωτευτεί την πενταλογία "Πέρσι Τζάκσον", όλα του καταπληκτικού συγγραφέα Rick Riordan, ήμουν σίγουρη πως θα έφτανε η στιγμή που ο πολύ αγαπημένος μας Rick θα έπαιρνε την απόφαση να γράψει και για το πολύπλοκο Σκανδιναβικό κόσμο. Ήμουν σωστή επειδή φέτος εκδόθηκε το "Magnus Chase and the Gods of Asgard: The Sword of Summer - Ο Μάγκνους Τσέις και οι Ασγκαρντιανοί Θεοί: Το Σπαθί του Καλοκαιριού". Ο ενθουσιασμός μου για αυτό το βιβλίο δεν μπορούσε να περιγραφεί με λόγια όταν τελικά εκδόθηκε, και μέχρι να το πάρω στα χέρι αμου δεν μπορούσα να καταλάβω αν αυτό που ζούσα ήταν ένα όνειρο ή η πραγματικότητα.



  Η χαρά και η ανυπομονησία που μου είχε γεννηθεί για αυτό το βιβλίο άξιζαν μέχρι και το τελευταίο τους δευτερόλεπτο. Το βιβλίο δεν μονάχα εκπληκτικό αλλά άγγιξε την τελειότητα, και το εννοώ με όλην την σημασία αυτών των λέξεων. Απόλαυσα κάθε πρόταση την οποία δημιούργησε με τόσο μεράκι και αγάπη ο πανέξυπνος μας Rick Riordan. Ο κόσμος που έκτισε και μας χάρισε είχε εξαιρετική δομή και ανάλυση, οι περιπέτειες σε έκαναν να μην θες να κλείσεις το βιβλίο αλλά αντίθετα να ξενυχτήσεις όλη νύχτα διαβάζοντας και ο απίστευτος τρόπος γραφής του σε έκανε να γίνεις ένα με τους νέους μας ήρωες, με αποτέλεσμα να θέλεις να ρουφήξεις κάθε λέξη ήταν τυπωμένη πάνω στο χαρτί, λες και ήταν γραμμένη από μαγική πένα.



  Ένα πράγμα που αποδείχτηκε μέσα από αυτό το βιβλίο δεν ήταν ούτε ότι Rick Riordan ένας ταλαντούχος συγγραφέας, αλλά ούτε είναι ότι ξέρει να παίζει την μυθολογία στα δάκτυλα του, δημιουργώντας νήματα και περιστατικά που δεν θα φανταζόταν κανείς άλλος, επειδή όλα αυτά τα ξέραμε είδη. Μέσα από αυτό το βιβλίο όλοι πλέον μπορέσαμε να καταλάβουμε πόσο μεγάλο και απόλυτο fanboy είναι. Πρώτη φορά συναντώ τόσα πολλά references σε ένα βιβλίο, τα οποία άρχιζαν από την αρχή έως το τέλος και ήταν σχετικά με όλα τα θέματα. Αυτό βέβαια μου γεννούσε όλην την ώρα ένα χαμόγελο γλυκών αναμνήσεων και την σκέψη ότι "I understood that reference!!!", το οποίο με έκανε ακόμα ποιο χαρούμενη. Ένα ατράνταχτο παράδειγμα είναι στην αφιέρωση, στην πρώτη κι ολας σελίδα, που ο Rick ευχαριστεί την Cassandra Clare, συγγραφέα των σειρών "Θανάσιμα Εργαλεία", "Δαιμονικές Μηχανές" και "Σκοτεινά Τεχνάσματα", που τον άφησε τα μοιραστεί μαζί της το εξαιρετικό όνομα "Magnus - Μάγκνους".



  Σχετικά με τον Μάγκνους, πολλοί θα αναρωτιέστε αν ο πυρήνας από τον οποίο είναι δημιουργημένος ο χαρακτήρας του είναι παρόμοιος με του Πέρσι Τζάκσον, και η απάντηση μου είναι ναι. Ο Μάγνους είχε το ίδιο χιούμορ με το οποίο ο Πέρσι μας έκανε να γελάμε αλλά να τον αγαπήσουμε και έχουν την ίδια αισιοδοξία ότι εν τέλη όλα θα πάνε καλά. Ένα ακόμα βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι και οι δυο έχουν προστάτες, ο Πέρσι βέβαια είχε έναν και ο Μάγκνους δύο, το οποίο βέβαια είναι μια λεπτομέρεια μιας και κανένας από τους προστάτες τους δεν τους προστάτευσαν στα αλήθεια. Όσο για τις δυνάμεις τους, εκεί δεν υπάρχει καμία απολύτως ομοιότητα, εκτός από το ότι και οι δύο είναι πάρα πολύ δυνατοί. Χρειάστηκε ολόκληρο βιβλίο για να κατανοήσουμε πλήρως τις ιδιαίτερες ικανότητες του Μάγκνους και την σημαντικότητα της θέσης του πατέρα του αλλά άξιζε τον κόπο επειδή αυτός είναι ένας από τους ποιο καλογραμμένους χαρακτήρες που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.



  Ακόμα, η Σκανδιναβική μυθολογία στο βιβλίο παρουσιαζόταν υπέροχα και μπορεί να την έχω διαβάσει και ψάξει πολύ από μόνη μου, γιατί λατρεύω να μαθαίνω μυθολογία αλλά ιστορία άλλων πολιτισμών και λαών, αλλά χάρις τον Rick  έμαθα πάρα πολλά νέα πράγματα. Όπως ότι οι εννέα κόσμοι στην Σκανδιναβική μυθολογία χωριζόταν στο Asganrd, Midgard, Alfheim, Muspellheim, Vanaheim, Nidavellia, Helheim, Jotlinheim, Niflheim και το τι αντιπροσώπευε ο καθένας από αυτούς. Ακόμα, μου άρεσε πάρα πολύ που κάθε λίγο και λιγάκι έτρεχα  στις εγκυκλοπαίδειες για να εμβαθύνω σε μια νέα πληροφορία την οποία μας παρείχε ο Rick, το οποίο φυσικά και δεν χρειάζεται να το κάνετε εσείς γιατί αυτό το έκανα μονάχα για προσωπική μου ευχαρίστηση.



  Τέλος, το λάτρεψα που ο Μάγκνους ήταν συγγενής της Άναμπεθ, η οποία πρωταγωνίστρια από τα "Πέρσι Τζάκσον", επειδή έτσι δεν μπορέσαμε μονάχα να την δούμε, το οποίο με έκανε πολύ χαρούμενη αλλά, με αυτόν τον τρόπο, ο Rick είναι λες και ενώνει ακόμα περισσότερο τους χαρακτήρες και τις μυθολογίες που έχει δημιουργήσει και μας δείχνει έτσι πως όλες τους συνυπάρχουν. Αυτή αγαπημένοι μου βιβλιοφίλοι ήταν η κριτική μου για το βιβλίο "Magnus Chase and the Gods of Asgard: The Sword of Summer - Ο Μάγκνους Τσέις και οι Ασγκαρντιανοί Θεοί: Το Σπαθί του Καλοκαιριού", το οποίο είναι το πρώτο μέρος μιας νέας τριλογίας. Το βιβλίο είχε πλάκα, δράση, εξαιρετικούς χαρακτήρες και πολλά άλλα που με έκαναν να λατρέψω αυτό το βιβλίο ακόμα περισσότερο από όσο φανταζόμουν και είχα βάλει εξωφρενικά ψηλά τον πήχη. Ποιες είναι όμως οι δικές σας απόψεις για το βιβλίο; Σας άρεσε η κριτική μου και θέλετε να του δώσετε μια ευκαιρία ή δεν σας ενθουσίασε η ιδέα; Και όσοι το έχετε διαβάσει, ποια είναι η δικές σας ιδέες σχετικά με όσα ανέφερα; Ανυπομονώ για όλα σας τα σχόλια.



Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Book Review: "Carry On" της Rainbow Rowell



Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Simon Snow is the worst chosen one who’s ever been chosen.

That’s what his roommate, Baz, says. And Baz might be evil and a vampire and a complete git, but he’s probably right.

Half the time, Simon can’t even make his wand work, and the other half, he sets something on fire. His mentor’s avoiding him, his girlfriend broke up with him, and there’s a magic-eating monster running around wearing Simon’s face. Baz would be having a field day with all this, if he were here—it’s their last year at the Watford School of Magicks, and Simon’s infuriating nemesis didn’t even bother to show up.

Carry On is a ghost story, a love story, a mystery and a melodrama. It has just as much kissing and talking as you’d expect from a Rainbow Rowell story—but far, far more monsters.



Λίγα λόγια από εμένα:

  Πως θα ένιωθες αν σου είχε δοθεί απίστευτη δύναμη αλλά δεν ήξερες πως να την χρησιμοποιήσεις; Πως θα σου φαινόταν αν όλοι περίμεναν από εσένα να γίνεις ο εκλεκτός που προσμονούσαν, αλλά εσύ δεν μπορούσες καν να κάνεις το μαγικό σου ραβδί να δουλέψει σωστά, στην καλύτερη των περιπτώσεων; Αυτό είναι το δράμα της ζωής του Simon Snow, το οποίο ο ανυπόφορος συγκάτοικος του, ο Baz, δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να του το υπενθυμίσει. Όταν λοιπόν είσαι στο τελευταίο έτος της διδακτικής σου ζωής στην μαγική σχολή Watford School of Magicks, χώρισες πρόσφατα με την κοπέλα σου και ζεις έναν εφιάλτη έχοντας στην ζωή σου τέρατα που έχουν το πρόσωπο σου, το τελευταίο που σε νοιάζει είναι το ότι ο μεγαλύτερος εχθρός σου δεν έχει εμφανιστεί ακόμα. Ο Simon δεν μπορούσε να διανοηθεί πως η ζωή τους θα έπαιρνε ακόμα περισσότερο τον κατήφορο. Έλα μου όμως που πάντα υπάρχει και το χειρότερο...



Προσωπική γνώμη:

  Έχοντας διαβάσει και λατρέψει το πολυσυζητημένο "Fangirl" της Rainbow Rowell, κριτική εδώ, δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο μεγάλος ήταν ο ενθουσιασμός μου για το "Carry On". Τα αποσπάσματα που είχα την τύχη να διαβάσω μέσα από το "Fangirl" σχετικά με την ιστορία του Simon Snow και του Baz ήταν το κάτι άλλο και μόλις ανακοινώθηκε ότι θα έβγαινε ένα αληθινό, κανονικό βιβλίο με αυτούς τους υπέροχους χαρακτήρες η χαρά μου δεν μπορούσε να περιγραφεί με λόγια. Η ανυπομονησία μου είχε φτάσει σε τέτοια ύψη που ούτε καν εγώ η ίδια μπορούσα να το πιστέψω.


  Θα αναρωτιέστε λοιπόν αν η αγωνία και ο ενθουσιασμός μου για το "Carry On" της Rainbow Rowell άξιζε και απάντηση που θα έδινα στον καθένα από εσάς θα ήταν η εξής, ένα μεγάλο και ειλικρινές ναι. Το βιβλίο ήταν ένα φαινόμενο. Η γραφή της Rainbow Rowell δεν είχε προηγούμενο γιατί συνδύαζε το μοναδικό, ρομαντικό της στιλ μαζί με μια πρωτόγνωρη μαγεία και προοπτική. Αυτό που με ξάφνιασε ιδιαίτερα είναι πόσο διαφορετικά φαίνονταν οι περιπέτειες μέσα από τα δικά της μάτια. Στο "Fangirl" βλέπαμε το συγγραφικό κομμάτι της ιστορία από την Cath αλλά δεν περίμενα να είναι τόσο διαφορετική η ιστορία αν ήταν γραμμένη από κάποιον άλλον. Αυτή η αλλαγή χαίρομαι πολύ που μόνο θετική ήταν.


  Η σχέση του Simon με τον Baz ήταν ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του βιβλίου. Οι δύο τους είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλον και το εννοώ έως εκεί που δεν πάει. Ο Simon από την αρχή, ακόμα και αν δεν το ήξερε, είχε εμμονή με τον Baz. Τον σκεπτόταν όλην την ώρα, και το εννοώ, παρόλο που ο Baz έκανε γύρω στις εκατό σελίδες να εμφανιστεί, το οποίο ήταν ένα βασανιστήριο, όλοι μας καταλάβαμε αμέσως πως εκείνος ήταν ερωτευμένος με τον Simon. Η σχέση τους είχε συνεχής εξέλιξη, ενδιαφέρον, ρομαντισμό, περιπέτεια και απλά τους λατρεύω μαζί. Επειδή όμως ο κόσμος της Rainbow Rowell έχει βασιστεί στον μοναδικότητα του Χάρι Πότερ, πολλοί μπορούν να ταυτίσουν τον Simon και τον Baz με μια ερωτική ιστορία αγάπης του Χάρι και του Ντράκο. Δεν ξέρω αν συμφωνώ απόλυτα με αυτήν την ιδέα αλλά η αλήθεια είναι πως έχει μια αξιοσημείωτη βάση.


  Ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο με την ιστορία είναι η μαγεία. Στο "Fangirl", η μαγεία παρουσιαζόταν ως κάτι ανιαρό και πραγματικά αλλόκοτο αλλά η καταπληκτική μας συγγραφέας μου άλλαξε τελείως την γνώμη. Η Rainbow Rowell έκανε την μαγεία κάτι συναρπαστικό, γεμάτο δυνατότητες και ως κάτι που ευχόσουν να μπορούσες να ζήσεις και μόνος σου. Αυτό με έκανε να νοσταλγήσω ακόμα περισσότερο, αν είναι δυνατόν, αυτήν την μαγεία που ενέπνεαν τα ξόρκια και ατάκες από τα βιβλία Χάρι Πότερ. Αυτό το αίσθημα πως αν πάρεις ένα κλαρί ενός δέντρου μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο αλλά και τα πάντα γύρω σου. Ότι μπορούσες με ένα γιγκάρντιουμ λεβιόζα, και όχι λεβιόζααα, να γίνεις όσα πάντα ονειρευόσουν.


  Ακόμα, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι υπήρχε πιθανότητα να ταυτιστώ ακόμα περισσότερο με την Cath. Η Cath είναι η απόλυτη fangirl και ύστερα από αυτό το βιβλίο, κατάλαβα απόλυτα γιατί είχε ερωτευτεί αυτόν τον υπέροχο κόσμο και αυτούς τους χαρακτήρες. Ύστερα από αυτό το βιβλίο, το μοναδικό πράγμα που ήθελα να κάνω είναι να πάω να τρέξω στο υπολογιστή μου για να γράψω ένα fanfiction για αυτήν την ιστορία, να γεμίσω τους τοίχους μου quotes του Baz και να ξανά διαβάσω όλο το βιβλίο από την αρχή. Πράγμα που μου συμβαίνει μονάχα όταν ερωτεύομαι πραγματικά μια ιστορία όπως τα Χάρι Πότερ και τις Δαιμονικές Μηχανές.


  Εν κατακλείδι, πολλοί θα αναρωτιέστε αν είναι ανάγκη να διαβάσετε το "Fangirl" για να κατευθυνθείτε ύστερα στο "Carry On", και η απάντηση είναι όχι. Φυσικά και θα ήταν καλύτερο να διαβάσετε έτσι τα βιβλία αλλά δεν είναι αναγκαίο. Αν βρείτε μπροστά σας το "Carry On" αλλά δεν έχετε ακόμα διαβάσει το "Fangirl", μην διστάσετε να πάτε να ρουφήξετε την περιπέτεια του Simon Snow. Εύχομαι να σας άρεσε η κριτική μου και να δώσετε στο βιβλίο μια ευκαιρία. Όσο για αυτούς που το έχουν διαβάσει, ποιες είναι οι δικές σας απόψεις; Ανυπομονώ να μάθω τι έχετε να πείτε στα σχόλια.


Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Book Review: "Fangirl" της Rainbow Rowell



Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

From the author of the New York Times bestseller Eleanor & Park.

A coming-of-age tale of fan fiction, family and first love. 

Cath is a Simon Snow fan.

Okay, the whole world is a Simon Snow fan...

But for Cath, being a fan is her life—and she’s really good at it. She and her twin sister, Wren, ensconced themselves in the Simon Snow series when they were just kids; it’s what got them through their mother leaving.

Reading. Rereading. Hanging out in Simon Snow forums, writing Simon Snow fan fiction, dressing up like the characters for every movie premiere.

Cath’s sister has mostly grown away from fandom, but Cath can’t let go. She doesn’t want to.

Now that they’re going to college, Wren has told Cath she doesn’t want to be roommates. Cath is on her own, completely outside of her comfort zone. She’s got a surly roommate with a charming, always-around boyfriend, a fiction-writing professor who thinks fan fiction is the end of the civilized world, a handsome classmate who only wants to talk about words... And she can’t stop worrying about her dad, who’s loving and fragile and has never really been alone.

For Cath, the question is: Can she do this?

Can she make it without Wren holding her hand? Is she ready to start living her own life? Writing her own stories?

And does she even want to move on if it means leaving Simon Snow behind?

"Touching and utterly real." —  Publisher's Weekly 



Λίγα λόγια από εμένα:

  Ακολουθούμε την ιστορία της Cath, μιας πρωτοετής φοιτήτριας σε ένα κολέγιο της Nebraska. Η Cath έχει μια δίδυμη αδερφή, την Wren, με την οποία έζησαν ως αυτοκόλλητες καθ’όλη την ανήλικη ζωή τους. Ήταν μαζί σε όλα και μοιράζονταν τα πάντα γιατί δεν ήταν μόνο δίδυμες αλλά και κολλητές. Η Cath και η Wren μπορεί να μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό και λένε τα πάντα μεταξύ τους, αυτό όμως πρόκειται να αλλάξει αφού η Wren θέλει να αυτονομηθεί ως φοιτήτρια. Έτσι, εκείνη δεν θα αλλάξει μονάχα την ιδιαίτερη σχέση που έχουν αναπτύξει μεταξύ τους αλλά και γενικότερα τα πάντα. Τι θα κάνει τότε η Cath; Θα βρει κάποιον λόγο για να βγει στον έξω κόσμο ή θα συνεχίσει να ζει μονάχα μέσα από το fan fiction της σχετικά με τον μεγαλύτερο της ήρωα, τον Simon Snow;



Προσωπική γνώμη:

  Έχοντας διαβάσει αλλά και ακούσει τα καλύτερα λόγια για το "Fangirl" της Rainbow Rowell, δεν μπορούσα να περιμένω να το πάρω στα χέρια μου έτσι ώστε να αποκτήσω την προσωπική μου γνώμη επί του θέματος. Με μεγάλη μου χαρά, λοιπόν, μπορώ να πω σε όλους σας πως το βιβλίο αυτό ήταν καταπληκτικό και το εννοώ με όλην την σημασία της λέξης. Το γράψιμο της συγγραφέας δεν ήταν μονάχα υπέροχο αλλά κατάφερε να με αγγίξει επειδή ταυτίστηκα απόλυτα με την πρωταγωνίστρια της ιστορίας, την Cath, αλλά και με τα γεγονότα που διαδέχθηκαν το ένα το άλλο.



  Η Cath είναι εγώ, απλά μεγαλύτερη. Αν εξαιρέσει κάποιος το πόσο κλειστή είναι, ίσως υπερβολικά κλειστή, και το γεγονός ότι δεν θέλει ούτε να σκέπτεται την ιδέα των party, τότε έχω την τιμή να πω πως δεν έχω ξανά νιώσει μεγαλύτερη ταύτιση με έναν χαρακτήρα. Η Cath είναι τετραπέρατη και πανέξυπνη. Έχει μια ευχάριστη αύρα και αυτό που λέω έξυπνο χιούμορ. Πάνω από όλα όμως, η Cath  είναι μια αληθινή "Fangirl" και αυτό ουσιαστικά είναι το χαρτί που με κέρδισε περισσότερο από όλα σε αυτήν. Η Cath είναι τόσο fangirl που δημιούργησε μια δική της ιστορία, η οποία έχει τον τίτλο "Carry on Simmon". Η ιστορία της είναι υπέροχη και αντιπροσωπεύει πολλά υπέροχα στοιχεία του χαρακτήρα τη, όπως το ότι έχει φαντασία η οποία δεν μπορεί να δαμαστεί με τίποτα, δημιουργικότητα σχετικά με όλα όσα αγαπάει και πάθος με ότι και αν καταπιάνεται. Η Cath είναι απλά απίστευτη.



  Η ιδέα να εντάξει η Raindow Rowell μέσα στο βιβλίο ένα τελείως ξεχωριστό fanfiction ήταν ιδιοφυείς. Ήταν λες και ζούσα μέσα σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες και δεν ήξερα ποια ήταν ωραιότερη. Το "Carry on Simon", από όσα είχα την τύχη να διαβάσω, ήταν στα αλήθεια απίστευτο και οι χαρακτήρες ήταν το κάτι άλλο. Ειδικά ο Baz, ο οποίος έκλεψε αν όχι τις καρδιές των περισσότερων αναγνωστών, τότε σίγουρα σίγουρα την παράσταση. Μάλιστα, χαίρομαι πάρα πολύ που τελικά αυτή η δημιουργική συγγραφέας αποφάσισε να συνεχίσει αυτήν την τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία, εκδίδοντας το "Carry On". Ήταν μια εξαιρετική κίνηση για εμάς τους αναγνώστες που μετά από αυτό το υπέροχο βιβλίο, ζητούσαμε και άλλο.



  Ο Simmon Snow στον κόσμο της Raindow Rowell είναι ο Χάρι Πότερ της δικής πραγματικότητας μας. Αυτό αποδεικνυόταν σε κάθε σελίδα. Από το πάθος των αναγνωστών των βιβλίων και τους λάτρεις της σειράς, έως και το γεγονός ότι όλος ο κόσμος ήξερε το όνομα του. Η ιστορία του σχετικά με τις μαγικές του περιπέτειες και το ότι είναι ο εκλεκτός, παρόλο όλες τις δυσκολίες που υπήρχαν και τις αναποδιές, τον έκαναν έναν θρύλο στα μάτια μιας ολόκληρης γενιάς. Η Rowell βασίστηκε σε ένα καταπληκτικό πρώτυπο.



  Η Wren, από την άλλη, δεν έχει καμία σχέση με την Cath. Είναι σαν δύο όψεις ενός κοινού νομίσματος οι οποίες στην αρχή έχουν τόσα πολλά κοινά, αλλά εν τέλη, καταλήγουν σαν δυο άγνωστες μορφές. H Wren είναι η συνηθισμένη φοιτήτρια που ποτέ δεν ήταν και ούτε θα γίνει ποτέ η αδελφή της. Είναι ένας καλός άνθρωπος ο οποίος βγαίνει έξω, πίνει και προσπαθεί να περάσει καλά τα φοιτητικά της χρόνια κάνοντας μικροβλακείες τις οποίες μετά μετανιώνει. Απλός χαρακτήρας αλλά πολύ σπουδαίος για την πρωταγωνίστρια.



  Επίσης, η σχέση μεταξύ της Cath και του Levi ήταν ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο που είχε το βιβλίο. Το όμορφο που υπήρχε στην σχέση τους ήταν ότι δεν τηρούσε το κλασικό πρότυπο του πανεπιστημιακού ζευγαριού. Ναι, ήταν φίλοι αρχικά αλλά το θέμα είναι το πως επηρέασε ο ένας τον άλλον. Η Cath έμαθε να αντιμετωπίζει τον έξω κόσμο και να νιώθει ωραία που μπορεί να είναι μέρος του, ενώ ο Levi διδάχτηκε, από την καλύτερη μάλιστα, την αξία που έχει μια ιστορία και το πόσο σημαντικό είναι δείχνεις επιμονή για κάτι που ξέρεις ότι αξίζει. Ανεξαιρέτως αν είναι πρόσωπο ή αντικείμενο. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από ένα τόσο όμορφα δημιουργημένο φανταστικό ζευγάρι;



  Αυτή αγαπημένοι μου booklovers είναι η κριτική μου για το "Fangirl" της Rainbow Rowell. Αυτό το βιβλίο με έκανε να γελάσω, να δακρύσω και να ταυτιστώ περισσότερο από όσο μπορούσα να ελπίζω. Εύχομαι πραγματικά να σας άρεσε ο τρόπος που περιέγραψα και ανάλυσα το βιβλίο και μακάρι να έπεισα όσους δεν το έχουν διαβάσει ακόμα να του δώσουν μια ευκαιρία, επειδή το αξίζει. Όσοι όμως το έχετε διαβάσει, ποια είναι η δικά σας γνώμη σχετικά με όσα ανέφερα; Το λατρέψατε και εσείς το ίδιο ή όχι; Και αν ναι, γιατί; Ανυπομονώ με όλα σας τα σχόλια, θετικά και μη.



Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

CHRISTMAS TIME: GIFT IDEAS


Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες!!!



  Τα Χριστούγεννα είναι τρομακτικά κοντά, συγκεκριμένα σήμερα, και οι περισσότεροι θα αναρωτιέστε, τι μπορώ να πάρω στα πολύ αγαπημένα μου πρόσωπα; Συνήθως επιλέγουμε δώρα την τελευτά στιγμή και αγχωνόμαστε τόσο πολύ που το μυαλό κολλάει και καταλήγουμε να παίρνουμε κάτι που πιθανότατα ούτε σε εμάς δεν θα άρεσε, και το λέω αυτό από την εμπειρία μονάχα δεκαπέντε ετών. Σε αυτήν την ανάρτηση λοιπόν θα σας παρουσιάσω εννέα δωράκια που πραγματικά μπορούν να σας σώσουν στις δύσκολες στιγμές. Εμένα σίγουρα με έχουν βοηθήσει όλα πολύ.



1. Αρωματικά κεριά…


2. Μπλούζες με στάμπες σχετικά με ότι αγαπάει ο άλλος-η…


3. Τα σοκολατάκια που ξέρεις ότι λατρεύει...
(Εγώ προσωπικά λατρεύω τις πραλίνες!!!)


4. Ένα καλό βιβλίο…
(ΠΡΟΣΟΧΉ: Έλεγξε πρώτα την βιβλιοθήκη του-της)


5. Μια κούπα σχεδιασμένη με πράγματα που να αγαπάει


6. Μια δική σου δημιουργία…
(Όπως ο πίνακας μου που τελικά τον έκανα Χριστουγεννιάτικο δώρο)


7. Εισιτήρια για μια συναυλία ή για μια πρεμιέρα…


8. Ένα δώρο σχετικό με κάποιο fandom που αγαπάει…


9. Σετ Cupcake ή μαγειρικής...


  Αυτές είναι μερικές ιδέες για εύκολα αλλά όμορφα δώρα που θα κάνουν αυτόν που αγαπάτε πολύ χαρούμενο. Σας αρέσουν όσα είπα ποιο πάνω ή όχι; Και τι θα θέλατε να προσθέσετε έτσι ώστε να το βάλω στην λίστα μου για του χρόνου; Καλή σας νύχτα φίλοι μου και σας εύχομαι όμορφα και παραμυθένιες γιορτές, με πολλά ωραία δώρα φυσικά.



Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

My top 5 Christmas Songs...


Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες!!!


  Τα Χριστούγεννα ήρθαν και πάλι και μαζί τους μερικά από τα ποιο όμορφα και καλογραμμένα τραγούδια όλων των εποχών. Η μελωδία των Χριστουγεννιάτικων τραγουδιών έχουν κάτι που σε μαγεύει και που σε κάνει να ταξιδεύει. Εδώ, σήμερα, θα μοιραστώ μαζί σας 5 από τα ποιο αγαπημένα μου Christmas Songs. Πέντε τραγούδια που πραγματικά λατρεύω. Ελπίζω να αρέσουν και σε εσάς. Γράψτε στα σχόλια και τα δικά σας top 5 Christmas Songs. Καλή απόλαυση. 

Wham! - Last Christmas


Mariah Carey - All I Want For Christmas Is You


Train - Shake up Christmas


Britney Spears - My Only Wish (This Year)


5oh! - Home Alone


Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Το "Looking for Alaska - Αναζητώντας την Αλάσκα" μεταφέρεται για το 2017 και πιθανότατα βρήκε την Alaska Young του


Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες!!!



  Δεν έχουν ακουστεί νέα για την παραγωγή της ταινίας "Looking for Alaska", βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο "Αναζητώντας την Αλάσκα" του πολύ βραβευμένου John Green, εδώ και μήνες. Έφτασε λοιπόν η ώρα φίλοι μου να μάθουμε μερικά ευχάριστα και μερικά δυσάρεστα νέα. Κατά πρώτον, η ταινία μεταφέρετε για το καλοκαίρι του 2017. Ανυπομονούσαμε όλοι τόσο πολυ και ήμασταν τόσο χαρούμενοι που η ταινία θα έβγαινε τον Φεβρουάριο του 2016 που αυτό το νέο μας γείωσε απότομα στην πραγματικότητα. Ας σκεπτόμαστε όμως το ποιο βασικό, το οποίο είναι ότι η ταινία δεν επρόκειτο να αναβληθεί άλλο ή ακόμα χειρότερα, να ακυρωθεί.



  Ένα ακόμα πολύ βασικό νέο το οποίο ανακοινώθηκε πρόσφατα είναι ότι η παραγωγή διάλεξαν την πιθανή τους Alaska Young. Πολλοί από εμάς, αν όχι όλοι μας, ευχόμασταν ότι θα διάλεγαν την καταπληκτική Kaya Scodelario. Δεν είναι όμως αυτό που συνέβη. Η όμορφη και χαρισματική Elle Fanning είναι κατά 99% η επιλογή τους. Στην αρχή δεν μου άρεσε τόσο η ιδέα αλλά πλέον έχω τελείως διαφορετική γνώμη. Η Elle είναι μια πολύ καλή, 17άχρονη ηθοποιός, γεμάτο προοπτικές και δυνατότητες. Επειδή είναι τόσο μικρή, νομίζω πως θα της είναι ποιο εύκολο να ταυτιστεί με την Αλάσκα και να γίνει ένα με εκείνη, παρόλο που η εξωτερική τους εμφάνιση δεν έχει καμία σχέση.



  Τι λέτε για όλα αυτά αγαπημένοι μου φίλοι; Πιστεύετε ότι η γλυκιά Elle Fanning θα μπορούσε να δώσει πνοή στον καταπληκτικό χαρακτήρα της δυναμικής και περιπετειώδης Alaska Young; Μπορείτε να την φανταστείτε με σάρκα και οστά να παίζει αυτόν τον ρόλο; Και τι λέτε για τον Miles; Ποιον θεωρείτε ιδανικό για αυτό τον ρόλο. Προσωπικά, ο Dylan O'Brien είναι τέλειος για τον ρόλο και έχουν ακουστεί φήμες πως έχει κάνει casting για αυτόν τον χαρακτήρα. Τα σχόλια δικά σας.


 

Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε την ιστοσελίδα μας
στο Facebook και στο YouTube.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...